هر كه به سفر رود قصر مىكند نماز را و افطار مىكند صوم را مگر آن كه به سفر شكار لهو رود ، يا به سفر معصيت رود كه اصل سفر معصيت باشد يا از جانب ظالمى رسول باشد يا به قصد عداوت مسلمانان رود يا به قصد سفر در ضرر بر مسلمانان رود . و از ابو سعيد منقولست كه دو كس داخل شدند بر حضرت ابو الحسن على بن موسى الرضا صلوات الله عليهما در خراسان و هر دو سؤال كردند از قصر خود حضرت بيكى فرمودند كه بر تو واجبست كه قصر كنى چون به قصد زيارت من آمدى و به ديگرى فرمودند كه بر تو واجبست كه تمام كنى زيرا كه به قصد پادشاه جور آمدى كه مامون باشد و خواهد آمد در ابواب صوم . « و على المسافر ان يقول فى دبر كلّ صلاة يقصّر بها سبحان الله و الحمد للَّه و لا آله الا الله و الله اكبر ثلثين مرّة لتمام الصّلاة » ( 1 ) و در حسن از سليمان مروزى منقولست كه حضرت امام على نقى صلوات الله عليه فرمودند كه واجبست بر مسافر كه در عقب هر نمازى كه قصر مىكند سى مرتبه تسبيحات اربع را بگويد تا نمازش تمام شود و بمنزله دو ركعت مقصوره است . و عقيب هر نمازى در سفر و حضر نيز مستحب است كه سى مرتبه يا چهل مرتبه تسبيحات اربع را از جهة تعقيب نماز بگويد و لفظ حديث اگر چه بلفظ وجوبست حمل بر استحباب مؤكد نموده‌اند . « و روى الحلبيّ عن ابى عبد الله صلوات الله عليه قال ان خشيت ان لا تقوم فى اخر اللَّيل او كانت بك علَّة او اصابك برد فصلّ و أوتر من اوّل اللَّيل فى السّفر » ( 2 ) و به اسانيد صحيحه منقول است از حلبى كه حضرت امام جعفر صادق صلوات الله عليه فرمودند كه اگر ترسى كه در آخر شب بر نخيزى يا كوفتى داشته باشى يا مانعى يا سرما باشد نماز شب كه هشت ركعت